«ایمنی، آمادگی و امنیت در جوار پیشرفت پدافند نوین، حفاظت فردی و سلامت عمومی» ترکیبی از چند مفهوم کلیدی در حوزهٔ پدافند غیرعامل، مدیریت بحران، و سلامت عمومی است. برای روشن‌تر شدن معنا و کاربرد آن، می‌توان این موضوع را به چند محور تحلیلی تقسیم کرد:

 ۱. ایمنی (Safety) ایمنی به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که برای پیشگیری از وقوع حادثه و کاهش خسارت‌های احتمالی انجام می‌شود. در حوزه پدافند نوین، ایمنی شامل مواردی مانند: طراحی سازه‌ها و زیرساخت‌ها با مقاومت بالا در برابر تهدیدات طبیعی و انسانی استفاده از فناوری‌های هوشمند هشدار سریع آموزش عمومی دربارهٔ رفتار ایمن در شرایط بحرانی

۲. آمادگی (Preparedness) آمادگی یعنی توانایی جامعه برای پاسخ سریع و مؤثر به حوادث و تهدیدات. اقدامات کلیدی در این زمینه: برگزاری رزمایش‌های پدافندی آموزش نیروهای امدادی و مردم تدوین طرح‌های اضطراری (Emergency Plans) ذخیره و نگهداری تجهیزات ضروری و مواد حیاتی

 ۳. امنیت (Security) امنیت شامل حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی، داده‌ها و منابع انسانی در برابر تهدیدات عمدی است. در پدافند نوین، امنیت به معنای ترکیب فناوری، اطلاعات و نیروی انسانی برای مقابله با تهدیدات نوین مانند: حملات سایبری جنگ‌های ترکیبی و اطلاعاتی تروریسم زیستی و شیمیایی

 ۴. پدافند نوین پدافند نوین به‌جای تکیه صرف بر تجهیزات فیزیکی، از هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، داده‌کاوی و سیستم‌های خودکار هشداردهنده برای دفاع از زیرساخت‌ها و حفظ تداوم عملکرد کشور استفاده می‌کند. تمرکز اصلی آن بر: پیش‌بینی و پایش تهدیدات تاب‌آوری زیرساخت‌های حیاتی هماهنگی بین دستگاه‌های اجرایی

 ۵. حفاظت فردی و سلامت عمومی ارتباط مستقیم با بهداشت، واکسیناسیون، مدیریت بیماری‌های واگیر و ایمنی شغلی دارد. در شرایط بحران، حفظ سلامت عمومی از طریق: توزیع اقلام حفاظتی (ماسک، دارو، تجهیزات کمک‌های اولیه) آموزش رفتارهای بهداشتی ایجاد سیستم‌های مراقبت سلامت هوشمند جمع‌بندی: «ایمنی، آمادگی و امنیت در جوار پیشرفت پدافند نوین، حفاظت فردی و سلامت عمومی» را می‌توان چنین تفسیر کرد: سیستمی یکپارچه از اقدامات پیشگیرانه، فناورانه و انسانی که با تکیه بر پدافند نوین، موجب ارتقای امنیت ملی، سلامت جامعه و پایداری زیرساخت‌های حیاتی می‌شود.