یک مطالعه جدید در دانشگاه علوم پزشکی مشهد نشان می‌دهد «تاب‌آوری» می‌تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی پرستاران اورژانس داشته باشد؛ گروهی که به‌طور مستمر با شرایط پراسترس، بحران‌های درمانی و فشارهای کاری بالا مواجه هستند.

این پژوهش توسط دکتر جمالی، عضو هیأت علمی گروه آمار زیستی دانشکده بهداشت، انجام شده و به بررسی ارتباط میان سلامت معنوی، تاب‌آوری و کیفیت زندگی پرداخته است. نتایج نشان می‌دهد سلامت معنوی نه‌تنها به‌صورت مستقیم کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد، بلکه از طریق افزایش تاب‌آوری نیز اثر غیرمستقیم قابل‌توجهی دارد.

بر اساس یافته‌ها، سلامت معنوی تأثیر قوی و معناداری بر افزایش تاب‌آوری دارد و تاب‌آوری نیز به شکل مؤثری باعث ارتقای کیفیت زندگی پرستاران می‌شود. همچنین مشخص شده است که تاب‌آوری نقش یک عامل میانجی کلیدی را ایفا می‌کند و بخشی از اثر مثبت سلامت معنوی بر کیفیت زندگی از این مسیر منتقل می‌شود.

نکته مهم دیگر این پژوهش آن است که «معنا و هدفمندی در زندگی» ، اثر پررنگ‌تری بر بهبود کیفیت زندگی و تاب‌آوری دارد؛ موضوعی که می‌تواند در طراحی مداخلات حمایتی برای کادر درمان مورد توجه قرار گیرد.

پژوهشگران تأکید می‌کنند با توجه به فشارهای شغلی بالای پرستاران اورژانس، برنامه‌هایی که به‌طور همزمان بر تقویت تاب‌آوری روانی و ارتقای سلامت معنوی تمرکز دارند، می‌توانند در کاهش فرسودگی شغلی و بهبود عملکرد این گروه نقش مؤثری ایفا کنند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد رویکردهای ترکیبی در سیاست‌گذاری‌های حوزه سلامت، نسبت به مداخلات تک‌بعدی، می‌توانند اثربخشی بیشتری در ارتقای کیفیت زندگی کادر درمان داشته باشند.

تاریخ انتشار:1405/02/15

https://scholar.google.com/citations?user=PRIIPqsAAAAJ&hl=en